SIMON SCHRIKKER2018-09-07T12:09:45+00:00

Project Description

SIMON SCHRIKKER

OVER

Simon Schrikker (Utrecht 1973) woont en werkt in Rotterdam, Nederland

Opleiding
1999-2001Dutch Art Institute (MFA), Enschede
1995-1999Minerva, academie voor beeldende kunsten (Bachelor), Groningen
1998 Koninklijke Academie voor de Schone Kunsten, Gent, Belgie

Over mijn werk.

Dieren

Dieren staan meestal centraal in mijn werk en voorheen met name de hond. Belangrijk in de keuze hierin is de vertaling naar verf en een zeker gevoel van clichématige dreiging dat ik bij de kijker wens op te roepen. De techniek is in de afgelopen jaren steeds pasteuzer geworden en de vlotte kwaststreek heb ik ingeruild voor het palletmes. Los van wat landschappelijke werken (met eendenbotten en muizenschedels) heeft de hond gezelschap gekregen van zeedieren om ook hiermee de grens op te zoeken van spanning en al te herkenbaar- of zelfs bijna afgezaagdheid.

Landschappen/Zeelandschappen

Tijdens mijn zoektocht naar beeldmateriaal op Youtube van inktvissen stuitte ik op amateurbeelden van het gebied Devil’s Teeth, ook wel bekend als de Farralon eilanden. Dit is een eilandengroep in Californie waar iedere herfst een enorme groep witte haaien naar toe trekt. Het gebied is onherbergzaam, de (onbewoonde) eilanden zijn bewapend met vlijmscherpe rotsen en de zee is er woest. Dit is een enorm contrast met de wereldstad San Francisco 30 kilometer verderop en iets verder, Silicon Valley, het Mekka van de ‘high tech’. Dat fascineerde mij enorm: hoe twee werelden zo vlak naast elkaar kunnen bestaan. De grens tussen de gemanipuleerde wereld van de mens en die van de oncontroleerbare weerbarstige natuur, met al zijn schoonheid en verschrikkingen, is hier flinterdun.

Interessant aan de beelden van de witte haai, is het constant gevoel van dreiging zonder dat er letterlijk iets gebeurd. De haai is samen met de spin een van de meest cliché symbolen voor angst. Ik zelf had als kind na het zien van de film Jaws ontzettende angsten in het zwembad. Er is iets met haaien dat een gevoelige snaar raakt in ons onderbewuste. Iets dat ons als mens zowel intrigeert als een vreselijke angst inboezemt.

Momenteel werk ik aan een serie berglandschappen in aquarel op papier, ook hier is de grens tussen ‘Camp’ en ‘Suspense’ weer een belangrijk eikpunt.

Simon Schrikker 2018

EXPOSITIES